Al een paar jaar geef ik bijles in Amsterdam in wiskunde, scheikunde, natuurkunde en rekenen voor basisscholieren. Momenteel ben ik ook docent in opleiding op een Amsterdamse middelbare school.

Wanneer ik vertel dat ik wiskundeles geef, hoor ik vaak verhalen van worsteling en frustratie. Wiskundeangst is heel herkenbaar, en veel leerlingen ervaren het leren als een eindeloos ploeteren.

Daarom besteed ik in mijn lessen aandacht aan het emotionele aspect van leren. Ik zie mezelf graag als prettig in de omgang en empathisch. Ik maak altijd ruimte om te praten over hoe het écht gaat: angst, frustratie, faalangst, of misschien wel te hoge verwachtingen van jezelf. Door geduldig te luisteren en samen hierop te reflecteren, ontstaat er rust en ruimte om te leren. Ik benadruk altijd dat er geen domme vragen zijn, dat worstelen erbij hoort, en dat fouten maken juist helpt om vooruit te komen.

Mijn ervaring is dat leerlingen de bijlessen vaak zelfs leuk gaan vinden. Niet alleen omdat ze de stof beter begrijpen, maar omdat ze weer durven en geloven dat ze het kunnen.